back to b

No i jesteśmy znowu w Brukseli. W Warszawie było jak zwykle super, dodatkowo słońce, a ja nabuzowana energią trochę przeholowałam z bieganiem po mieście, spotykaniem się, itd. Ale teraz będzie tego mniej, bo tu ani przyjaciół ani domu po prostu. Nie chcę narzekać, bo w końcu w grudniu mamy już wrócić. A do grudnia nie wygląda na to, bym wpadła do Warszawy. Czekamy teraz na Małego i to najważniejsze :). Póki co pocieszam się drobnostkami (patrz otwarty słoik Nutelli ;)) i liczę, że Przyjaciele nie zapomną. 

W sumie nie do końca jest tak jak sobie myśleliśmy, ale to zawsze jakieś wyzwanie i zmiana. I zawsze jest po coś. Na razie wróciliśmy do ponurej brukselskiej pogody, która jest tu dłużej i jeszcze ma pobyć.  Póki co będę szukać rabarbaru i botwinki - bo w Warszawie zrobiłam już inaugurację i była zupa botwinkowa i kruche z daktylami i rabarbarem. Tylko zdjęcia nie takie, więc muszę nadrobić.

* * *

Here we are again in Brussels. In Warsaw, as usual, was great, also the sun, and I had so much energy and overreached a bit of running around town, meet up, etc. But here will be, simply: no friends and no home. I'm not complaining, because at the end of December we'll be back. Till December does not look like I'll be in Warsaw. We are now waiting for the "Small" and this the most important :). For now, I console myself with small things (the open jar of Nutella;)) and I hope that friends will not forget.

Overall, not quite like we thought, but it's always some challenge and change. And you always get something. For now, we returned to Brussels gloomy weather that is here and still could be. I will look here rhubarb and young beet leaves - I already did in Warsaw and was the inauguration of soup and cake with dates and rhubarb. With no good pictures, so I have to do it again.

roll the pasta

On the occasion of showing a friend Place St. Catherine in Brussels, we were encouraged to join one of the local Chinese eatery. We're encouraged by a man who roll the pasta, and it was visible from the street. "Au Bon Bol" at rue Paul Devaux - crowded place, not expensive, and I felt like in Beijing. We ordered the lunch box set (chicken with vegetables and rice - easy and nutritious dish), but for sure we will go back to other specialties. I would like to roll like that ;).

* * *

Przy okazji pokazywania koleżance Placu Świętej Katarzyny w Brukseli, zostałyśmy zachęcone do wejścia do jednej z tamtejszych chińskich knajpek. Zachęcił nas pan, który kręcił makaron, a było go widać z ulicy. "Au Bon Bol" przy rue Paul Devaux - knajpa oblegana, niedroga i poczułam się jak w Pekinie. Skusiłyśmy się na zestaw lunchowy (kurczak z warzywami i ryż - proste i pożywne danie), ale na pewno jeszcze tam wrócę na inne specjały. Sama nauczyłabym się tak kręcić ;).

cook & book

A place that charm me in Brussels at first sight - Cook & Book. More on Magazyn Smak :) website.

O miejscu, które urzekło mnie w Brukseli od pierwszego wejrzenia - Cook & Book. Więcej na stronie Magazynu Smak :).

jak przetrwać w brukseli

  Jestem w Brukseli dopiero miesiąc z kawałkiem i jestem trochę zdziwiona tutejszą sytuacją - może dlatego, że nigdy nie mieszkałam za granicą (i tak po prostu jest). Załatwienie czegokolwiek jest powiedzmy sobie szczerze: ciężkie. Po pierwsze szukając mieszkania miej cierpliwość. Oglądaliśmy bardzo różne - od pięknych po totalny syf. No, ale tak to bywa. Jednak znaleźliśmy takie, które nas zauroczyło. Sprawa ciągnęła się ponad dwa tygodnie (ogólnie mieszkania szukaliśmy od półtora miesiąca), bo albo nie można było skontaktować się z właścicielem albo agent nieruchomości był zakręcony, itd. W końcu mieszkanie już jest.

  Sprawa ubezpieczenia mieszkania też jest dziwna. Bo albo musisz mieć konto w banku, w którym są takie ubezpieczenia (na cholerę nam kolejne konto i to jeszcze płatne) albo.. No właśnie i tutaj lekkie zaskoczenie. Dzwoniąc do firm ubezpieczeniowych albo do banków okazuje się, że tu w Brukseli - tak kosmopolitycznym mieście, stolicy Unii Europejskiej - ciężko dogadać się po angielsku. Dobrze, mój nie jest najmocniejszy, ale staram się mówić. Natomiast pracownicy banków odsyłają mnie do "kolegów", przełączają (muszę wysłuchiwać tych wszystkich "relaksujących" muzyczek i kontrolować minuty rozmowy - bo przecież mam kartę, a nie abonament) albo proszą o telefon i  słyszę "dziś na pewno ktoś kompetentny oddzwoni". Po czym ani "dziś" ani jutro ani pojutrze nie oddzwania. W końcu udało nam się załatwić ubezpieczenie przez internet.

Z rozmów z tymi, którzy już są tu dłużej, dowiaduje się też, że aby w ogóle założyć konto trzeba najpierw umówić się na spotkanie, a cała procedura może potrwać dwa tygodnie.

  Kolejna sprawa to ubezpieczenie zdrowotne - chciałam załatwić takie prywatne, żeby być już spokojna o przyszłość. Cenowo przystępnie, więc postanowiłam napisać maila do jednej z firm. No i zaczęło się. Ponad dwa tygodnie korespondencji, po czym i tak okazało się, że muszę mieć dokumenty z polskiego NFZ (które i tak miałam załatwiać, no, ale jak załatwiać jak nie masz adresu, gdzie może przyjść korespondencja). 

   Uprzedzana przez osoby już tu mieszkające uzbrajam się w ZEN, bo co innego pozostało. I myślę, że mimo wszystko w Polsce aż tak źle nie jest. Choć pewnie cudzoziemcy borykają się tam tak jak my tu.

new - old

We are in Brussels since yesterday. In the rush of the last few days. Changing my life and so far for the unknown. Cats are with us and waiting for an apartment that could be soon.
Meanwhile, I discover the local market: on the shelf is the foie gras and the mass of things that I note - for the future. The taste of lavender chocolate and pain d'Amandes while away the evening (plus a glass of red Brolio - holiday memories). New life and new flavors, welcome;).


Jesteśmy w Brukseli od wczoraj. W pędzie przez ostatnie kilka dni. Zmiana mojego życia zawodowego - na razie na niewiadomą, koty przemyciliśmy w oczekiwaniu na mieszkanie, które może już zaraz.

Tymczasem w równie ekspresowym tempie odkrywam tutejszy market: na półce jest foie gras i masa rzeczy, które notuję - tak na przyszłość. Smak lawendowej czekolady i pain d'amandes umiliły nam wieczór (plus lampka czerwonego Brolio - to jeszcze z wakacji). Nowe życie i nowe smaki, witajcie ;).